Kocie Ścieżki

Ostatni weekend to taki dość leniwy wypad na najwyższy szczyt Gór Sowich. W sumie taka powtórka - niecały rok temu spędziłem wieczór na Wielkiej Sowie, teraz wieczór, noc i poranek. :-) Start około godziny 19tej z Przełęczy Walimskiej i potem niebieskim szlakiem na szczyt. Czyli niedługi spacerek - aczkolwiek było duszno i ze sporym dobytkiem ( śpiwór, materac, browary ) tenże spacerek dał mi się nieźle we znaki. Na Wielkiej Sowie zestaw ognisko + kiełby + piwo + opowieści dziwnej treści, kilka godzin zleciało błyskawicznie. Dość zimną noc na szczycie jakoś przetrwaliśmy, chociaż ja chyba o wiele lepiej - czasem dobrze mieć ochronną warstwę tłuszczyku. ;-) Rano nowe ognisko i kontynuacja diety kiełbasianej. Przy okazji weszliśmy sobie na wieżę, na którą - z racji nocowania na szczycie - wpuszczono nas za darmo ( dodam też, że panowie na szczycie przyjemną muzyczkę na rano puszczali - głównie Dżem i reggae + parę takich typowo turystycznych piosenek ogniskowych ). Potem w drogę czerwonym szlakiem, przez Kozie Siodło, na Przełęcz Jugowską - trochę powyżej tej ostatniej posiedzieliśmy na trawie długo ponad godzinę, fajny relaks. Potem żółtym szlakiem przez Trzy Buki do Bielawy, tam zaś różnymi polnymi dróżkami dotarliśmy do Zbiornika Sudety. Droga zajęła nam ponad sześć godzin - o wiele dłuższe w tej okolicy zdarzało się robić, nawet całkiem niedawno, ale tempo lajtowe, postoje długie, no rasowa niedzielna wycieczka! Przydałaby się kiedyś powtórka, ale w inne miejsce, bo na Wielkiej Sowie to byłem parędziesiąt razy ...

Wieża na szczycie chwilę po przybyciu na miejsce.

Wieża nocą. Jak się przyjrzeć, to nawet towarzyszka podróży się załapała. :-]

Widok na Małą Sowę i szlak, którym dzień wcześniej przyszliśmy.

W oddali Ślęża.

Luneta na wieży, a w oddali bodajże Grabina.

Na szczycie.

Wieża raz jeszcze.

Niedźwiedzia Skała ( też już była ).

Taki widoczek z okolic Przełęczy Jugowskiej.

Zbiornik Sudety.