Kocie Ścieżki

Wróciłem. ;-) Nie to, że w zeszłym tygodniu nigdzie się nie wybrałem, bo i owszem, wybrałem się. Ale zapomniałem zabrać z sobą aparat. Inna sprawa, że trasę prawdopodobnie powtórzę za tydzień, więc nic straconego. A dzisiaj niespodziewana sobotnia, wieczorna wycieczka na Wielką Sowę. Droga z Przełęczy Walimskiej niezbyt łatwa co prawda, ale z drugiej strony specjalnie trudna też nie - ot taka przeciętna, aczkolwiek powrót po ciemku, z taką "punktową" latarką trochę stresujący. Wejście zajęło mi niecałe 40 minut, więc nie należy nastawiać się na długą marszrutę. Oczywiście najlepiej się wybrać w dniach ( i godzinach ) kiedy czynna jest wieża widokowa - ja niestety byłem za późno. Szczyt Wielkiej Sowy jest trochę zarośnięty i zachodu słońca to raczej podziwiać się nie da - w sumie najlepszy widok jest w kierunku Ślęży spod końcówki wyciągu narciarskiego. Ale trzeba przyznać, że miejsce fajne, żeby sobie trochę posiedzieć - trzy wiaty, w tym jedna z takim ... hmm ... kominkiem?? Dużo ławeczek, dzisiaj wieczorem cisza i spokój. Aż żal było wracać, szkoda, że nie wziąłem śpiwora i karimaty, bo ciepło i praktycznie bezwietrznie - idealna pogoda na nocną nasiadówę przy ognisku. No ale samemu, bez jedzenia, picia, śpiwora itd. to trochę bez sensu ... To jeszcze wrzucę zdjęcia i zmykam spać. :-)

Widok na Wielką Sowę z okolicy Przełęczy Walimskiej.

Taki widoczek ze szlaku.

Jak pisałem - zachód słońca ze szczytu niespecjalnie widoczny.

Wielka Sowa.

Ślęża widziana z okolic szczytu.

Wieża widokowa na Wielkiej Sowie. Ten dziwny miejscami kolor to efekt oświetlenia ustawionego wokół wieży - jak jest ciemniej wygląda to naprawdę fajnie, niestety moim aparatem nie da rady tego ładnie sfotografować.

PS. Tutaj parę zdjęć wieży robionych ostatnio, jak i kilka lat temu.